Powieść ta w Związku Radzieckim uznana została za typowy przykład jadowitej propagandy antysocjalistycznej. Ile w tym prawdy, a ile paranoi ze strony jakiegoś niedokształconego paranoika? To każdy czytelnik osądzić musi sam. Jednak jest to powieść nietypowa w twórczości autora (ostatnia).
Powieść ta jest swoistym portretem literackim kilku wielkich postaci w dziejach sztuki i myśli ludzkiej: Homera, Sokratesa, Arystotelesa, a przede wszystkim Rembrandta. Ten ostatni, jeden z największych portrecistów w dziejach malarstwa światowego, namalował Arystotelesa kontemplującego rzeźbione
